Over MJ
Het werk van Marloes Jongen beweegt zich tussen toegepast en autonoom ontwerp.
Het werk van Marloes Jongen (1979) begint bij nieuwsgierigheid. Naar materialen, technieken en de mogelijkheden die ontstaan wanneer je iets op een andere manier bekijkt. Ze onderzoekt wat een materiaal kan worden, zonder het karakter en de oorsprong ervan te verliezen.
Die manier van kijken loopt als een rode draad door haar werk. Van textiel tot hout, objecten en interieur. Haar ontwerpen zijn vaak ogenschijnlijk eenvoudig, maar verfijnd in detail. Ze zoekt naar een balans tussen contrast, structuur en vorm, vanuit een sterk grafisch gevoel voor compositie.
Marloes studeerde in 2005 cum laude af aan de Kunstacademie Maastricht, In de richting Textiele Vormgeving. Sindsdien beweegt ze zich zowel binnen de industriële ontwerpwereld als in haar autonome en ambachtelijke werk. Ze werkte o.a. freelance voor Ulf Moritz, een van haar afstudeer ontwerpen werd opgenomen in de collectie van Danskina/Kvadrat en sinds 2006 is ze werkzaam als industrieel textieldesigner bij Desso, onderdeel van Tarkett.
Naast textiel werkt MJ met hout en maakt ze objecten en interieur in opdracht. Ook voor haar interieurstyling en vormgeving is wat er al is het uitgangspunt. Een oud meubel, een bijzonder object of een materiaal met een verhaal wordt niet zomaar vervangen, maar gezien als grondstof voor iets nieuws. Hergebruik wordt daarmee niet alleen een duurzame keuze, maar juist een bron voor nieuwe ideeën. Door bestaande meubels en materialen een nieuwe functie, vorm of uitstraling te geven, ontstaan persoonlijke ontwerpen met een eigen karakter.
Juist de combinatie van disciplines maakt het werk van MJ krachtig. De kennis van industriële technieken voedt haar ambachtelijke werk; haar ervaring met textiel scherpt haar gevoel voor kleur, structuur en materiaal; en haar vrije werk geeft ruimte aan experiment en intuïtie. Alles beïnvloedt elkaar. Voor een opdrachtgever betekent dit een brede blik en een persoonlijke aanpak. MJ kan meedenken, ontwerpen en maken — Niet vanuit een vast stramien, maar vanuit wat er al is, wat iemand nodig heeft en wat er nog kan ontstaan.